Schulers Books Online

books - games - software - wallpaper - everything

Bride.Ru

Books Menu

Home
Author Catalog
Title Catalog
Sectioned Catalog

 

- Myne eerste vlerken - 10/11 -


En komt ze in de eenzaem kluis, het oog van tranen rood, Aen 't needrig altaer ook vertrouwen haren nood.

_Brussel, 1841._

DE KIKVORSCH EN DE HAES.

't Is maer een niet Die 't wel besiet. --JACOB CATS.--

Een groene kikvorsch zat weleer Eens by een gracht in 't gras, Een haes kwam ook op deze wei, Gelokt door 't malsch gewas;

De kikvorsch door zyn komst verschrikt, Sprong _wip_ het water in... De haes op 't onverwacht gerucht, Verschrok zich ook niet min.

Hy sprong;... doch draeide dra zich om Erkende 't geen hy deed, En lacht' zoo hartlyk met zyn vrees, Dat er zyn lip van spleet.

En elke haes, sints 't voorviel, draegt Hiervan nog 't teeken wis, Dat, schoon genezen en geheeld, Voor 't oog nog zigtbaer is.

Indien elk een die deed als d'haes, Als hy, 't ook moest bekoopen, Hoe vele lieden zag men dan Met kwade lippen loopen!

_Brussel, 1841._

DE RUST.

De vrome stiert zyn be Tot God, en sluimert stil in de armen van den vre. --F. J. BLIECK--

Wel hem, wel hem, die na het dagelyksche werk Het afgematte hoofd kan rustig nederleggen; Wel hem, wel hem, die zich, op 't kalm geweten sterk, "Onschuldig is myn hand en ook myn hart!" kan zeggen.

Hem zygt een zoete slaep terstond op de oogen ner, En sluit ze zachtjes toe; hem kwelt geen aeklig waken; Hem schynt geen geest, geen schim, te wandlen heen en wer Voor zyne legerste; hem kan geen spooksel naken.

Hem komt geen nare droom ontrusten in den nacht; Hem tuit geen schriklyk woord gestadig in zyne ooren; Hem wekt geen zucht, geen stem, met donderende kracht; Niets komt voor hem, neen, de stille nachtrust stooren.

Hy slaept, hy slaept gerust, hy slaept gestadig door, Vervoerd door 't wisslend rot van liefelyke droomen, Een aegenaem gedacht komt aen zyn zinnen voor, Wyl heilverschynsels hem gestag voor oogen komen.

Nog sluimert hy, nog duert dit heilzaem rustgenot, Wanneer het haengekraei den dag hem aen komt konden, Dan staet hy op en stiert zyn eerst gedacht tot God, En streeft vernoegd tot aen de rustige avondstonden.

_Turnhout, 1839._

AEN EEN REIZIGER.

_Aen mynen vriend S. Ssplichal._

La nuit! ne crains tu pas d'entrevoir la stature Du brigand, dont un sabre a charg la ceinture? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Ne crains-tu pas surtout qu'un follet cette heure N'allonge sous tes pas le chemin qui te leurre?... --VICTOR HUGO.--

Gy reiziger, door woud of hei, Of over berg of veld, Die, altyd eenzaem op uw weg, Door niemand wordt verzeld, Maek dat gy uw bestemming stag Bereikt, eer de avond daelt, Eer gy verkeerde wegen neemt, Of in het bosch verdwaelt: Weet dat, zoodra als de avondster Aen d'hemel prykt, de geest Eens vreemden krygers, hier gedood, Ontwaekt en niets meer vreest; En dat, wanneer hy u ontwaerd' En vond in zyne magt, Gy dwaeldet, door hem voortgestuwd, Gewis den heelen nacht; Dan joeg hy door zyn woest geraes, Ja schrik en vrees u aen, Of hy ontstak een dwaellicht ras Verwyderd uit uw baen. Misschien houdt gy voor bygeloof Of schrik, 't geen ik u zing... Gy dwaelt; hoor uit den mond myns vriends Wat hy eens onderging: "Eens, 'k reisde alleen, reeds was de zon-- Ter westkim ingedoken, Door wind alln werd de avondstilt' Van tyd tot tyd verbroken; De duisternis had ik allengs Op de aerde ner zien zygen, En al 't gerucht langzamerhand Op 't heelal hooren zwygen; Ik was nog ruim eene uer van 't dorp Waer ik moest gaen vernachten, En waer myn magen my reeds lang Onrustig moesten wachten; Ik naekte thans een groote woud, Met doodsche en sombre dreven, Waerin men zei dat elke boom Geluid en spraek kon geven; 't Was digt by een dier plaetsen, waer Ons zuiderlyke buren Hun hoogmoed ('t viel hun zelden voor!) Eens moesten goed bezuren; Ja eertyds had daer Belgies zoon, In eenen zyner slagen Getoond dat hy 't uitheemsche juk Niet lyden kon of dragen. Ik ging een goeden stap... toen ik By duizende geruchten, Hoorde eensklaps aen myn regter hand Zeer hevig drymael zuchten; Het spel begon, wat verder wer Daer hoorde ik iemand schettren, En aen den andren kant in 't hout Twee degens kryschend klettren. 'k Ging voort, maer 'k trok uit mynen stok Een half verroesten degen, En 'k vrong hem in de vuist,... maer 'k zag Zich iets voor my bewegen!... En achter my hoorde ik myn naem Zeer duidlyk drymael noemen... Ik peisde, de eerste die my naekt Zal 't zich toch niet beroemen! En licht,--dat blonk er overal, 'k Ging voort, hoewel verschrokken, En 'k zag naer 't dwaellicht niet, dat my Van mynen weg wo lokken. Dit ging zoo voort, ik hoorde stag Of weenen, klagen, reden, Dan lagchen, gillen, zingen, dan Wer roepen, zuchten, treden. Zoo raekte ik eindlyk uit het woud En trad de pachthoef binnen, Alwaer men juist het avondmael By 't houtvuer ging beginnen: Ik zag zoo bleek wel als een doek 'k Stond regt slap op de beenen, 'k Vertelde hun wat me overkwam In 't bosch daer zoo met eenen... "--Gy zyt--zoo sprak myn oude neef-- Een wissen dood ontloopen, Want had ge eens omgezien, dans moest Gy 't met den dood bekoopen; Dan vondt gy nimmer uwen weg Uit bosch--'t is zeker--weder; Dan zeegt gy ja van schrik en angst Gewis ontzield ter neder. En had ge een lichtje nagegaen, Dan raektet gy verloren, Dan was in poel, of ven, of kuil De dood u ook beschoren--" En by het warme mutsaerd-vuer Na 't avondmael gezeten, Verhaelde hy hoe 's vyands heir Daer eens was uitgemeten; En hoe hun leger werd verdelgd Door byl en martelslagen, En hoe de lyken, na den slag, Op een gestapeld lagen; Hoe hunne geesten nu des nachts Hun hoon en schande wreken, Met hier en daer een armen belg En hals en nek te breken; En hoe men somtyds reizers vond, Versmoord in poel of grachten,


Myne eerste vlerken - 10/11

Previous Page     Next Page

  1    5    6    7    8    9   10   11 

Schulers Books Home



 Games Menu

Home
Balls
Battleship
Buzzy
Dice Poker
Memory
Mine
Peg
Poker
Tetris
Tic Tac Toe

Google
 
Web schulers.com
 

Schulers Books Online

books - games - software - wallpaper - everything