Schulers Books Online

books - games - software - wallpaper - everything

Bride.Ru

Books Menu

Home
Author Catalog
Title Catalog
Sectioned Catalog

 

- Myne eerste vlerken - 6/11 -


Wat men in heilge schriften, of In Godes wet eens las.

Nu was op 't laetst, ik weet niet hoe, De zamenspraek geraekt Op d'hel, nu werd er vry gespot En vry wat losgebraekt.

--"Wat! riep Albert op 't laetsten uit, Gelooft gy daervan iet? Een hel... dit maekt men kindren wys, Maer my of u toch niet.

"Neen, wat men ook van duivels zegg' Of van hun helsche magt, Ik daeg den besten van hen uit,-- Hy kome nog van nacht!"--

Dat ik dit woord, dacht jonker al, Toch niet gesproken hadd'... Maer 't schaetrend lagchen van den stoet Deed dat hy 't dra vergat.

--"Neen, eene hel, die is er niet, En duivels nog al min; Kom, op Alberts gezondheid, ras, Kom, schenk me nog eens in!"--

--"My ook, loop heen, breng wyn, ras, wyn! Gezwind, lakei, en yl!-- En allen schokten onder hen Hun glas op Alberts heil...

Nu sprak men van iets anders wer, En de opgepropte schael Werd nog al meer dan eens gelegd, Eer men verliet de zael.

Op 't einde toch gaf wyn en vaek Elk een tot slapen lust, En al de jonkers trokken mo En zwymelend ter rust.

II.

"Gods vierschaer, op uw eisch ontploeid, "Zendt u naer Satans ryk."-- --TH. VAN RYSWYCK.--

En de helle huilde met triompherende galmen op Roberto's komst. --HENDRIK CONSCIENCE.--

Nog dreunde 't uer van middernacht In menig holle graf, Wen jonker Albert 't licht uitblies En zich te bed begaf;

Hy had een voet reeds op de spond En trok den tweeden aen, Wanneer hy voelde een kille hand Aen zyne leden slen...

--"Hulp!"--riep hy, toen hy hoorde een woest, Een helsch en wreed gegil, Maer Satan ('t was _hem_) maekte wel, Hy zweeg een weinig stil:

Hy sloeg zyn breeden hoornen klaeuw Op 's jonkers fynen mond; Geen knecht of makker die zyn stem Gehoord had, noch verstond...

--"Wie zyt ge?" morde jonker nu, Een weinig los geraekt, "Weet dat men my in myn vertrek Niet ongestraft genaekt.

"Laet af!"--vervolgde hy, terwyl Hy naer een slagzweerd greep; Hoe meer toch jonker woelde en wrong Hoe harder Satan neep...

Zyne oogen blonken in hun kring Als flikkerende vlam, De kamer was vol rook, die hem Uit mond en neusgat kwam;

Hy had twee horens en een staert, Zyn romp was zwart en rouw, Van scherpe nagels was hy ook Voorzien aen poot en klaeuw;

--"Ik ben," sprak hy op eenen toon Zoo grof, zoo hol, zoo fel, Dat hy den jonker siddren deed, "De duivel uit de hel...

"g'Hebt me onbezonnen even daer Van nacht by u gedaegd: Gy ziet hoe 'k ben gereed; ik dien Geen tweede mael gevraegd.

"Een stondje nog en 'k toon u klaer Myn ryk waer gy me spot; Een stondje nog, we reizen zam Naer 't onderaerdsche kot.

"Reeds veel te lang loerde ik op u, En nu is 't uer geslaen, Dat ik voor eeuwig u bezit; Ge zyt de myn, kom aen!"--

--"Hulp!"--riep de jonker nogmaels, doch Vergeefs was zyne kreet; Want de aerde scheurde rondom hem In eene breede spleet.

En jonker Albert vastgeklampt Door zynen reisgezel, Viel met hem langs die baen gewis In 't brandend ryk der hel!

En drymael dreunde 't gansche slot Als door een donderslag; En ieder rees de bedste uit Waer hy te slapen lag.

En allen kwamen by elkar, Gewekt door 't wild gerucht; Doch nergens werd er iets gemerkt, Zelfs hoorde men geen zucht.

Albert alleen werd dra gemist, Men trad in zyn vertrek; Daer vond men niets dan 't spoor, hetgeen Nog solfer spuwde en pek!

En ieder giste dra 't geval En merkte Godes magt, Die Alberts honend spotgesprek Gestraft had in dien nacht.

De knechten vlugtten haestig weg, De jonkers trokken voort.-- Sints bleef het slot ook onbewoond, Gesloten bleef de poort.

_Turnhout, 1840._

VAERWEL

_eens jongen dichters aen 't leven._

'k Heb tot den God der deugd gestag myn hart verheven, Hy zag myn naberouw, myn naer en droef getraen, Hy heeft myn smart aenschouwd, my sterkte en moed gegeven, Want hen, die 't onheil drukt, neemt hy voor kindren aen.

Hy, die my haette, sprak, uit wangunst, in zyn woede: Dat hy sterve en met hem zyn naem, hoewel zoo rein!... Maer tot myn rustig hart, zei d'Heer, die my behoedde:-- Zyn haet zal nog uw steun en zyne nerlaeg zyn!...

Hy strooide zynen haet in d'harten uwer vrinden, Bedroog de eenvoudigheid die ge op het voorhoofd draegt; Hy, die g'hebt opgevoed, weet alles uit te vinden, Dat u kan nadeel doen, en uwen naem verlaegt;

Maer God hoort uw gesmeek, van u, die 't hart beladen, Met rouw en droefheid bidt, die tot hem wederkeert; En God, o zwakke mensch, zal zich niet uwer daden Herinneren, want hy niet uw verlies begeert.

Ik zal voor u, vrees niets, het medelyden wekken En de regtvaerdigheid der eeuwigduerge magt; En de eer die zy zoo loos u meenden af te trekken Zal hunne strikken stag verydlen door myn kracht!...--

Myn God, wees gedankt! Gy die my wer wilt geven De blanke zuiverheid en haren eedlen gloor, Gy die op 't needrig graf gedurig om zult zweven, Opdat men noch myn asch, noch myn gebeente stoor'!...

Op 's levens schrael banket, ellendige genoode, Vertoonde ik my n dag, en 't is alreeds gedaen; Ik sterf; en op myn graf, bedekt met aerde en zode, Zal niemand, myn God, ooit storten eene traen!...

Vaerwel, zachte dos, en gy, groene velden, Vaerwel, gy frissche dauw, des avonds trouw gezel, Gy hemel, grootsch gewelf, en gy, bosch, myn weelden, Natuer, die ik bemin, vaerwel, voor 't laetst vaerwel!!!...


Myne eerste vlerken - 6/11

Previous Page     Next Page

  1    2    3    4    5    6    7    8    9   10   11 

Schulers Books Home



 Games Menu

Home
Balls
Battleship
Buzzy
Dice Poker
Memory
Mine
Peg
Poker
Tetris
Tic Tac Toe

Google
 
Web schulers.com
 

Schulers Books Online

books - games - software - wallpaper - everything